De buikspreker en de pop


Over de buikspreker en ouderverstoting

Een buikspreker vervormt zijn stem zodanig dat wij denken dat wat hij zegt van iemand anders komt, bijvoorbeeld de pop. De pop leidt ons af. Op die manier merken we niet dat de stem van de buikspreker komt. Wij denken dat het de pop is die praat.


En wat gebeurt er bij ouderverstoting ?

Bij ouderverstoting verbindt het kind zich heel sterk met één ouder, en verstoot het de andere ouder. Hij doet dit vanuit een verdediging tegen de pijn die het loyaliteitsconflict met zich meebrengt. Het kind mag namelijk niet van mama én papa houden.


Laat mij het verhaal vertellen van Kasper …

De moeder en vader van Kasper gingen uiteen toen Kasper 4 jaar oud was. De nieuwe partner van de papa (Elsie) was op dat moment getuige van allerlei uitspraken … ‘papa slaat, papa steelt, papa kan niet voor mij zorgen, papa ziet mij niet graag, papa doet geen leuke dingen met mij, …’ . Eigenaardig, Elsie merkte niets van dit alles …


Elsie en papa bouwen een fijne relatie uit, waarbij zij veel rekening houden met Kasper.

Ondertussen overtuigt de mama van Kasper haar omgeving van de slechtheid van papa, regelmatig in aanwezigheid van haar zoon. Zij betrekt hem bij allerlei details m.b.t. gerechtelijke procedures en uitspraken. Zij uit heel veel boosheid en verdriet omtrent de vader in het bijzijn van Kasper.


Kasper komt telkens naar zijn slechte papa, maar doorheen de week stelt hij zijn beeld bij. Hij weet het niet meer … . ‘Papa is lief, papa is leuk, neen, papa is stout, papa is niet leuk, papa ziet mij niet graag, papa ziet mij wel graag, Elsie zorgt voor mij, Elsie is niet goed voor mij, papa doet stomme activiteiten, neen eigenlijk zijn ze wel leuk, …’ .

Kasper slingert … .


Hoe ouder Kasper wordt, hoe meer hij zijn papa verwijt, hoe meer hij zich moeilijk gedraagt. ‘Je houdt niet van mij, je wil me weg, je geeft al je geld aan Elsie, bij jou is niets leuk, het eten is niet lekker, de reis is niet leuk, de familie is stom, de tuin is klein, de hond is saai, …’.


De slinger tussen de liefde voor mama en de liefde voor papa brengt zo’n nare gevoelens te weeg dat Kasper kiest voor mama. Mama is dan volledig goed, papa is volledig slecht.


En de buikspreker ?

Bij ouderverstoting neemt het kind de ideeën van de geliefde (verstotende) ouder over, en uit het die ideeën alsof ze volledig van hemzelf komen. Het lijkt alsof de pop (het kind) praat, maar in werkelijkheid praat de buikspreker (de verstotende ouder).


En zo geeft Kasper allerlei redenen op waarom hij niet meer naar papa wil … ‘hij krijgt geen zakgeld, papa doet nare dingen, Elsie kan niet koken, hij moet ongepaste kleren aandoen, Elsie behandelt hem slecht, er zijn geen activiteiten bij papa, …’.


Voor het verantwoorden van de slechtheid van de ene ouder somt het kind irrelevante, kleine redenen op en uit het zelfs valse herinneringen (herinneringen die niet juist zijn, nooit zijn gebeurd, of vervormd zijn).


En de hulpverlening ?

Als hulpverleners, rechters, … met het kind praten, dienen ze zich bewust te zijn van dit mechanisme.

Kinderen willen niet meer naar de ene ouder, omwille van kleine, irrelevante redenen. Van slechte kookkunsten van de plusouder, een kleiner huis of een kleinere tuin, minder huisdieren, … tot vermeende mishandeling.


Hulpverlening en rechtbank gaan dan uit van ‘de wil van het kind’. De vraag is natuurlijk wiens wil dit is, van de pop (het kind), of van de buikspreker (de verstotende ouder) ?

Afgestemde begeleiding vraagt gedegen diagnostiek en het herkennen van de taal van de buikspreker en de pop.


0 keer bekeken

© 2018 by Steunpunt Ouderverstoting

Tel: 0468 176 179

Hoofdzetel Steunpunt Ouderverstoting: Evergem, Vlaanderen, België

  • Facebook Social Icon

Ondernemingsnummer: 0700.187.471